گل بی رخ یار خوش نباشد

گل بی رخ یار خوش نباشد غزل شماره ۱۶۳

گل بی رخ یار خوش نباشد
بی باده بهار خوش نباشد

طرف چمن و طواف بستان
بی لاله عذار خوش نباشد

رقصیدن سرو و حالت گل
بی صوت هزار خوش نباشد

با یار شکرلب گل اندام
بی بوس و کنار خوش نباشد

هر نقش که دست عقل بندد
جز نقش نگار خوش نباشد

جان نقد محقر است حافظ
از بهر نثار خوش نباشد

وزن این شعر، «مفعول مفاعلن فعولن» در بحر «هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف» می باشد.

غزل شماره ۱۶۲ - خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد
غزل شماره ۱۶۴ - نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد

پشتیبانی و تبلیغ
آب و هوا
دسترسی سریع
انتشار و اشتراک