خدا را کم نشین با خرقه پوشان

خدا را کم نشین با خرقه پوشان غزل شماره ۳۸۶

خدا را کم نشین با خرقه پوشان
رخ از رندان بی‌سامان مپوشان

در این خرقه بسی آلودگی هست
خوشا وقت قبای می فروشان

در این صوفی وشان دردی ندیدم
که صافی باد عیش دردنوشان

تو نازک طبعی و طاقت نیاری
گرانی‌های مشتی دلق پوشان

چو مستم کرده‌ای مستور منشین
چو نوشم داده‌ای زهرم منوشان

بیا و از غبن این سالوسیان بین
صراحی خون دل و بربط خروشان

ز دلگرمی حافظ بر حذر باش
که دارد سینه‌ای چون دیگ جوشان

وزن این شعر، «مفاعیلن مفاعیلن فعولن» در بحر «هزج مسدس محذوف» یا «وزن دوبیتی» می باشد.

غزل شماره ۳۸۵ - یا رب آن آهوی مشکین به ختن بازرسان
غزل شماره ۳۸۷ - شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان

پشتیبانی و تبلیغ
آب و هوا
دسترسی سریع
انتشار و اشتراک