صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن غزل شماره ۳۹۶

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

زان پیشتر که عالم فانی شود خراب
ما را ز جام باده گلگون خراب کن

خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد
گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند
زنهار کاسه سر ما پرشراب کن

ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم
با ما به جام باده صافی خطاب کن

کار صواب باده پرستیست حافظا
برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

وزن این شعر، «مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن» در بحر «مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف» می باشد.

غزل شماره ۳۹۵ - گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن
غزل شماره ۳۹۷ - ز در درآ و شبستان ما منور کن

پشتیبانی و تبلیغ
آب و هوا
دسترسی سریع
انتشار و اشتراک