از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه غزل شماره ۴۲۶

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه
انی رایت دهرا من هجرک القیامه

دارم من از فراقش در دیده صد علامت
لیست دموع عینی هذا لنا العلامه

هر چند کآزمودم از وی نبود سودم
من جرب المجرب حلت به الندامه

پرسیدم از طبیبی احوال دوست گفتا
فی بعدها عذاب فی قربها السلامه

گفتم ملامت آید گر گرد دوست گردم
و الله ما راینا حبا بلا ملامه

حافظ چو طالب آمد جامی به جان شیرین
حتی یذوق منه کاسا من الکرامه

وزن این شعر، «مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن» در بحر «مضارع مثمن اخرب» می باشد.

غزل شماره ۴۲۵ - دامن کشان همی‌شد در شرب زرکشیده
غزل شماره ۴۲۷ - چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

پشتیبانی و تبلیغ
آب و هوا
دسترسی سریع
انتشار و اشتراک