سبت سلمی بصدغیها فؤادی

سبت سلمی بصدغیها فؤادی غزل شماره ۴۳۸

سبت سلمی بصدغیها فؤادی
و روحی کل یوم لی ینادی

نگارا بر من بی‌دل ببخشای
و واصلنی علی رغم الاعادی

حبیبا در غم سودای عشقت
توکلنا علی رب العباد

امن انکرتنی عن عشق سلمی
تزاول آن روی نهکو بوادی

که همچون مت به بوتن دل و ای ره
غریق العشق فی بحر الوداد

به پی ماچان غرامت بسپریمن
غرت یک وی روشتی از امادی

غم این دل بواتت خورد ناچار
و غر نه او بنی آنچت نشادی

دل حافظ شد اندر چین زلفت
بلیل مظلم و الله هادی

وزن این شعر، «مفاعیلن مفاعیلن فعولن» در بحر «هزج مسدس محذوف» یا «وزن دوبیتی» می باشد.

غزل شماره ۴۳۷ - ای قصه بهشت ز کویت حکایتی
غزل شماره ۴۳۹ - دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

پشتیبانی و تبلیغ
آب و هوا
دسترسی سریع
انتشار و اشتراک