آنک از جنت فردوس یکی می‌آید

آنک از جنت فردوس یکی می‌آید غزل ۲۹۱

آنک از جنت فردوس یکی می‌آید
اختری می‌گذرد یا ملکی می‌آید

هر شکرپاره که در می‌رسد از عالم غیب
بر دل ریش عزیزان نمکی می‌آید

تا مگر یافته گردد نفسی خدمت او
نفسی می‌رود از عمر و یکی می‌آید

سعدیا لشکر سلطان غمش ملک وجود
هم بگیرد که دمادم یزکی می‌آید

وزن این شعر، «فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن» در بحر «رمل مثمن مخبون محذوف» می باشد.

غزل ۲۹۰ - تو را سریست که با ما فرو نمی‌آید
غزل ۲۹۲ - شیرین دهان آن بت عیار بنگرید

پشتیبانی و تبلیغ
آب و هوا
دسترسی سریع
انتشار و اشتراک