ای باغ حسن چون تو نهالی نیافته

ای باغ حسن چون تو نهالی نیافته غزل ۴۹۲

ای باغ حسن چون تو نهالی نیافته
رخساره زمین چو تو خالی نیافته

تابنده‌تر ز روی تو ماهی ندیده چرخ
خوشتر ز ابروی تو هلالی نیافته

بر دور عارض تو نظر کرده آفتاب
خود را لطافتی و جمالی نیافته

چرخ مشعبد از رخ تو دلفریبتر
در زیر هفت پرده خیالی نیافته

خود را به زیر چنگل شاهین عشق تو
عنقای صبر من پر و بالی نیافته

تا کی ز درد عشق تو نالد روان من
روزی به لطف از تو مثالی نیافته

افتاده در زبان خلایق حدیث من
با تو به یک حدیث مجالی نیافته

زایل شود هر آن چه به کلی کمال یافت
عمرم زوال یافت کمالی نیافته

گلبرگ عیش من به چه امید بشکفد
از بوستان وصل شمالی نیافته

سعدی هزار جامه به روزی قبا کند
یک مهربانی از تو به سالی نیافته

وزن این شعر، «مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن» در بحر «مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف» می باشد.

غزل ۴۹۱ - حناست آن که ناخن دلبند رشته‌ای
غزل ۴۹۳ - سرمست بتی لطیف ساده

پشتیبانی و تبلیغ
آب و هوا
دسترسی سریع
انتشار و اشتراک